Ja, ocalona – Katarzyna Berenika Miszczuk

 


Wiecie, fajnie jest recenzować pierwsze tomy, bo wszystko jest świeże, można napisać o wielu rzeczach, pozachwycać się bohaterami i opowiedzieć o pierwszych wrażeniach. Ale jak zrobić to z czwartym tomem? W szczególności wtedy, gdy lektura niezmiennie sprawia przyjemność, a całej serii właściwie nie mam co zarzucić?

Cykl czyta się przyjemnie, niezależnie od pory roku, a przebywanie w towarzystwie Wiktorii jest po prostu przyjemne. Nie ukrywam jednak, że moim ulubieńcem pozostaje Lucek i jego pomysły. Bo kto słyszał o kryzysie egzystencjalnym Lucyfera? No właśnie! Uwielbiam tę serię za taki luz. Nawet jeśli wydarzenia nie zawsze są lekkie i błahe, to ten wkradający się tu i ówdzie żarcik sprawia, że od razu robi mi się jakoś przyjemniej.

I chyba właśnie za to tak bardzo lubię twórczość Katarzyny Bereniki Miszczuk. Jej książki mają w sobie coś, co niezmiennie mnie do siebie przyciąga. Każda seria jest inna, a jednak można dostrzec między nimi pewien wspólny mianownik. To ten charakterystyczny styl, którego nie da się podrobić. Jeżeli czytaliście już książki autorki, to doskonale wiecie, o czym mówię. Jest w nich lekkość, humor i pomysły, które potrafią rozbawić, a jednocześnie sprawić, że chce się pozostać w tym świecie na dłużej.

Cykl diabelsko-anielski traktuję przede wszystkim jako świetną rozrywkę osadzoną w fantastyce. I niczego więcej mi tutaj nie potrzeba! Uwielbiam również wszelkie smaczki, które autorka przemyca do swoich książek. Szczególnie przyjemnie było mi natrafiać na nawiązania do wiedzy o nieuchronnie zbliżającej się apokalipsie. Lubię, kiedy fantastyczna historia potrafi przemycić coś więcej, ale nie robi z tego wykładu i nie odbiera czytelnikowi przyjemności z lektury.

Dla mnie ta seria jest takim odpoczynkiem od mocnej i ciężkiej fantastyki, którą czytam w zdecydowanie większych ilościach. Czasami po prostu potrzebuję historii, przy której mogę się odprężyć, uśmiechnąć pod nosem i spędzić trochę czasu z bohaterami, których zdążyłam polubić. I właśnie to dostaję od Katarzyny Bereniki Miszczuk.

Nadal uważam, że osoby, które uwielbiają temat aniołów i diabłów, powinny poznać ten cykl. To moje pierwsze spotkanie z nim, ponieważ jakoś nie było mi po drodze podczas pierwszego wydania, ale bardzo się cieszę, że w końcu nadrobiłam tę zaległość. Cztery tomy za mną, a ja nadal mam ochotę wracać do tego świata. Chyba trudno o lepszą rekomendację!

Jeśli szukacie fantastyki z aniołami, diabłami, humorem i sporą dawką rozrywki, koniecznie sięgnijcie po tę serię. Pamiętajcie, że tutaj obowiązuje team Lucek!

A do tego te cudowne okładki! Na półce prezentują się świetnie i nie ukrywam, że jestem nimi zachwycona. Mięta naprawdę wie, jak stworzyć małe wydawnicze cudeńka.


Opinia powstała przy współpracy barterowej z wydawnictwem